Deklaracja członkowska

OJCZYZNA JEST TAM, GDZIE ZIEMIA I GROBY

Bartosz gawron w Ostrej Bramie

BARTOSZ GAWRON,
gość II Festiwalu Polskich Filmów Dokumentalnych w Nowym Jorku,
reżyser dokumentalista, reporter TV Trwam, wykładowca Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu,
uczestnik Międzynarodowych Motocyklowych Rajdów Katyńskich,
w rozmowie z MARKIEM GIZMAJEREM 


Od jak dawna uczestniczy Pan w Rajdach Katyńskich?

Wiosną 2008 roku poznałem komandora rajdów Wiktora Węgrzyna podczas nagrania programu o rajdach w Telewizji Trwam. Zaprzyjaźniliśmy się i już w sierpniu pierwszy raz wyjechałem na Wschód. Rajdy są organizowane corocznie od 2001 roku. Wiktor zmarł dwa lata temu w Chicago, obecnie komandorem jest Katarzyna Wróblewska. Cztery razy pojechałem na rajd z kamerą, w tym roku Telewizja Trwam emitowała 20 kilkuminutowych codziennych relacji „prosto z drogi”.

Dokąd jeździcie?

Dziś rajdy są rozbudowaną imprezą, w której motocykliści przemieszczają się różnymi trasami w różnych terminach. Standardowo odwiedzamy Ukrainę, Rosję, Białoruś i Litwę (ok. 6500 km), ale byliśmy też w Tobolsku, Wiedniu, rok temu w Gruzji. Najdalsza wyprawa dotarła do polskiej wsi Wierszyna nad Bajkałem, a kilku uczestników Rajdów Katyńskich dotarło aż na Magadan. Odwiedzamy dziesiątki różnych miejsc ważnych dla Polski i naszej historii, takich jak cmentarze, sanktuaria, pola bitew czy po prostu miejscowości, w których od pokoleń mieszkają Polacy. W tym roku główna grupa pojechała standardową trasą „Semper Fidelis”, druga ruszyła do Archangielska pod hasłem „Mogiłę pradziada ocal od zapomnienia”, a trzecia do miejsca polskiej wsi Huta Pieniacka całkowicie wymordowanej przez banderowców w 1944 roku. Jak co roku było około stu uczestników. W przyszłym roku z okazji 20-rocznicy pierwszego rajdu planujemy nie tylko standardową trasę, ale też podróż po USA śladami Wiktora Węgrzyna i innych wielkich Polaków i ważnych miejsc.

 

Kim są uczestnicy Rajdów Katyńskich?

To przedsiębiorcy, robotnicy, policjanci, kierowcy TIR-ów, właściciele hurtowni, piloci, górnicy, lekarze, dosłownie przekrój całego społeczeństwa. Ludzie w najróżniejszym wieku, różnych zawodów i z różnych środowisk. Większość to Polacy z całego kraju, ale są też przedstawiciele Polonii i innych narodów. Każdy dokłada się finansowo albo rzeczowo. Jeżdżą rodziny. W tym roku 14-letnia dziewczynka jechała na motorze w tatą, a mama prowadziła bus z zaopatrzeniem. Są tacy, którzy kupili motocykl specjalnie na rajdy. Czasem planują to latami. Jedno jest pewne, to są ludzie twardzi. Żelazną zasadą rajdów jest to, że jedzie się zawsze, bez względu na pogodę i okoliczności. Deszcz, grad, mróz nie mają znaczenia. Warunki są spartańskie, nocujemy zwykle pod namiotami, gdzie się da. W tym roku rajd trwał 23 dni, a noclegów pod dachem mieliśmy pięć.

Gdzie byliście w tym roku?

Jeszcze w Polsce odwiedziliśmy sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie, a na Ukrainie Dytiatyn, Zadwórze, Hutę Pieniacką i oczywiście Lwów. Byliśmy na Wzgórzach Wuleckich, gdzie w czasie II wojny Niemcy wymordowali polskich profesorów, i na Cmentarzu Orląt, na którym rzeźby polskich lwów wciąż są zabudowane deskami. Rok temu młodzi polscy patrioci odpalili tam racę aby oddać cześć Orlętom i omal nie trafili do więzienia. Byliśmy w Maćkowcach, gdzie Polacy mieszkają nieprzerwanie od XVII wieku i posługują się piękną polszczyzną. Na Ukrainie wciąż istnieją wsie w całości zamieszkałe przez Polaków. Na Białorusi w Lidzie jest ich 40 tysięcy. W tym roku pierwszy raz dotarliśmy do Starobielska. Tam praktycznie nie ma drogi, jechaliśmy 20 km/godz. O każdej naszej trasie można opowiadać godzinami. W 2010 roku byliśmy na miejscu katastrofy TU-154 pod Smoleńskiem. Chcieliśmy zawieźć do Polski trochę ziemi. Tuż pod powierzchnią leżały ludzkie szczątki. Zawieźliśmy także fragment szczęki. Później genetycy ustalili, że należała do gen. Błasika. W tym samym czasie ówczesne “polskie” władze zapewniały o perfekcyjnym polsko-rosyjskim śledztwie. 

Jak jesteście przyjmowani na Kresach?

Tego nie da się opisać. Dla wielu Polaków jesteśmy po prostu Polską. Oni zresztą podkreślają, że nie są żadną Polonią, tylko Polakami. Gdy przyjeżdżamy łzy radości leją się często i u nich, i u nas. Niektórzy ludzie klękają widząc polskie flagi na motocyklach. Czasem całują nas po rękach. Pewien staruszek ucałował motocykl. W wielu miejscach dzień naszego przyjazdu jest lokalnym świętem. Mieszkańcy witają nas, goszczą, śpiewają przygotowują programy artystyczne. Czekają na nas cały rok. Oni zapłacili ogromną cenę za zachowanie polskości. Trzeba pamiętać, że w czasach sowieckich powszechna była rusyfikacja, a za samo mówienie po polsku groziła wywózka na Syberię. Z perspektywy Kresowian widać, że nasze problemy w kraju są śmieszne i sztuczne. Nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, jaki skarb mamy między Tatrami a Bałtykiem. To Polacy z Kresów uczą nas tego skarbu. Uczą nas też wartości, które tam wciąż są żywe, a u nas stopniowo zanikają, takie jak otwartość, bezinteresowność, uczynność, wiara, prawda. Stale ktoś nam pomaga, np. naprawić motocykl, całkiem za darmo, poświęcając swój czas. Najhojniejsi są najbiedniejsi. My odwdzięczamy się jak możemy. Organizujemy pomoc charytatywną, przywozimy prezenty dla dzieci, zwłaszcza z domów dziecka, dla których często jesteśmy jedynym wzorcem ojca. Zawieźliśmy też ponad dwadzieścia pomników Jana Pawła II, w tym jeden do Tobolska. Pomaga nam też policja i lokalne służby. W 2015 roku specjalnie dla nas na 20 minut stworzono przejście graniczne między Białorusią a Rosją. Wszędzie jest bardzo bezpiecznie, choć cały czas jesteśmy bacznie obserwowani, bo przecież mamy wojskowy ceremoniał, szyk, oddziały i dowódców. Pomagają nam też polskie służby konsularne.

Jak tam się żyje?

Wciąż panuje bieda. Na Białorusi ceny są wyższe niż Polsce, a zarobki rzędu 800 zł. Na Ukrainie ceny są podobne do Polskich, ale zarobki jeszcze niższe. Taksówkarz we Lwowie zarabia równowartość 500 zł miesięcznie. Białoruś jest niesamowicie czysta i uporządkowana. Na Ukrainie rzeczywistość wygląda znacznie gorzej. Pełno jeszcze śladów komunizmu, prawie w każdym mieście stoi jakiś pomnik Lenina, niestety pojawiają się też nowe pomniki Bandery. Tamtejsze społeczeństwa były kilkadziesiąt lat indoktrynowane, żyły w ciągłym strachu, przeszły głód i zbrodnie, nie znają swojej prawdziwej historii. Do toruńskiej uczelni przyjeżdżają studentki z Ukrainy, które nie wiedzą o niczym. Według sowieckiej historii II wojna światowa zaczęła się w 1941 roku. A przecież na Krasach wciąż żyją naoczni świadkowie i potomkowie świadków nieludzkich zbrodni, jakie miały tam miejsce.

Jak to możliwe, że przez tyle lat organizujecie tak trudne przedsięwzięcie?

Ono ma wymiar duchowy. Jest jakby pielgrzymką do miejsc uświęconych polską krwią. Zawsze jedzie z nami kapelan, codziennie odprawiamy Mszę. Jeździmy w okresie wakacyjnym, a w kwietniu odbywa się zlot motocyklowy na Jasnej Górze im. Ks. Zdzisława Peszkowskiego, kapelana Rodin Katyńskich, cudem ocalonego więźnia obozu w Kozielsku. To on razem z Wiktorem Węgrzynem był inicjatorem Rajdów Katyńskich, a potem przez lata był naszym przewodnikiem duchowym. Mamy też orędowników w niebie, nie tylko ks. Zdzisława, ale także ostatniego prezydenta na uchodźctwie Ryszarda Kaczorowskiego i Kornela Morawieckiego, którzy wspierali nas za życia. Rajdy Katyńskie to Boże dzieło. Jesteśmy serdecznie witani przez mnichów prawosławnych w Ostaszkowie, którzy swego czasu pojechali na Jasną Górę przeprosić Naród Polski za zbrodnie komunizmu. Paulini podarowali im w prezencie obraz Matki Bożej, na którym przed katastrofą smoleńską pojawiły się łzy. Naszym celem jest wsparcie Polaków i ducha Polski na Kresach, na których przelano morze polskiej krwi. Tam ludzie ginęli za to, żebyśmy my byli wolni. Naszym obowiązkiem jest pamiętać, podtrzymywać i trwać. Ojczyzna jest tam, gdzie ziemia i groby.

Dziękuję za rozmowę. 

facebook_page_plugin

Logowanie

Aktualności i publicystyka

Krzysztof Nagrodzki-Poranni, lekkostopi…

Tak Kolego-poranni i lekkostopi. Tak było. Nawet jeżeli pamięć już nieco siada. Albo jest wybiórcza. Zresztą to sprawy raczej indywidualne…Biegliśmy miesiącami i latami za marzeniami, za wyobrażeniami i za możliwymi...

23-09-2020 Aktualności

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki-Homo sapiens. Gatune…

A właściwie-gatunek, który powinien podlegać ustawowej ochronie. Jako zanikający. Zanikający na pewnych obszarach postępu. Lewego postępu. I ciekawe, że ów "postęp" zawżdy prowadził na manowce intelektualne. Na manowce człowieczeństwa. Na...

19-09-2020 Krzysztof Nagrodzki

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki-Watykańskie zadziwie…

Być może wynika to ze zgrzybiałego wieku i swoistego zwapnienia kręgosłupa, aleć nie potrafię się nagiąć i przyzwyczaić się do owego skłonu we Franciszkowym pozdrowieniu: „Dobrego apetytu”, w miejsce -...

12-09-2020 Krzysztof Nagrodzki

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki-Kolaboracje, kolabor…

Piszesz Kolego, że wielu Żydów kolaborowało z Niemcami-nazistami w czasie wojny, nie mówiąc o słusznej miłości do sowietów-komunistów. Takie potrzeby owej nacji – uważasz. Cóż, prawda o kolaboracji taka jak...

09-09-2020 Krzysztof Nagrodzki

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki-Destrukcjoniści wsze…

Ongiś tzw. lewica miała wytyczne, iż walka wzmaga się w miarę budowy ustroju, dobrego ustroju i trzeba się łączyć. Aby walczyć. Zatem... Zatem jest wierna dyrektywom. I walczy. Jak potrafi.W...

05-09-2020 Krzysztof Nagrodzki

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki- Kształty i dokształ…

Tak Kolego, zgadzam się (zważ jakie to piękne- zgoda ponad podziałami ? ), iż niektóre wystąpienia publiczne vipów- niezależnie od barw partyjnych- wynikają z jakiegoś… niedokształtu. No, bo jeżeli na pytanie...

03-09-2020 Krzysztof Nagrodzki

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki-Noce i dni Warszawy …

 „(...) Miasto walczyło długo/pomyliły się noce z dniami/dni były czarne od dymów/noce jasne od pożarów/i czerwone od krwi/Ojczyźnie ofiarowywaliśmy życie/nie mieliśmy już nic więcej/do dania/oprócz stu tysięcy krzyży(...)” – taki...

31-08-2020 Krzysztof Nagrodzki

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki-Ta okrutna TVP. Z li…

 Tak, Kolego, żadna pomyłka. Oglądałem w sobotę kolejny program „Studio Polska” i widziałem tudzież słyszałem, kolejny raz, jak straszne tortury dotykają niektóre postępowe osoby, wezwane na otwartą debatę, bez cenzur...

24-08-2020 Krzysztof Nagrodzki

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki -Zagazetowani Wyb… w…

 Kolego, wskazałeś mi, z całą powagą, na jakiś ustęp…nie, nie - nie Pisma Świętego a GazWyb, jako źródło wszechwiedzy. A przynajmniej wiedzy podstawowej. - No, no- to godna poważnego potraktowania...

22-08-2020 Aktualności

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki: „My zwierzęta” - Z …

Kolego, żebyś sobie nie myślał za dużo i w dodatku nieobiektywnie, wyjaśniam natychmiast – w pierwszych słowach listu, iż tytuł jest jak najbardziej postępowy i na czasie. To znaczy na...

19-08-2020 Aktualności

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki-Pomieszania z popląt…

I tradycyjnie dodam-to nic nowego-owe tytułowe poplątania. Ze smutną pamięcią dodaję. Owe pomieszania z poplątania wynikające, są naszą ludzką przypadłością. Od wieków. Od wieków wszak funkcjonuje również ten, którego przypadłością...

12-08-2020 Krzysztof Nagrodzki

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki-Ech Ty życie!

„Wesołe jest życie staruszka!” – brzmiały słowa piosenki z niezapomnianego kabaretu „Starszych Panów” - Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego. Wesołe i - dodajmy – obfite! Obfite-póki skleroza nie zapanuje-we wspomnieniach...

08-08-2020 Krzysztof Nagrodzki

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki-Nieskażone dzieci po…

Nieskażone odwagą samodzielności myśli i czynu. Oglądacze uproszczonej do przedmiotowego maksimum wiedzy o świecie i wizji świata. Zawsze ktoś pociągnie-za kark, za rączkę, za kieszeń…

05-08-2020 Aktualności

Czytaj więcej

Krzysztof Nagrodzki - Powstanie Warszaws…

1 sierpnia. Godzina "W" - 17. Kolejna rocznica bohaterskich i tragicznych zmagań Polaków przynosi – jak zwykle - następną porcję ocen sensu decyzji o podjęciu walki w Warszawie 1 sierpnia...

01-08-2020 Krzysztof Nagrodzki

Czytaj więcej

żegnamy ks. Redaktora Mieczysława Gładys…

Katolickie Stowarzyszenie Dziennikarzy   z opóźnieniem przyszła ta wiadomość do KSD...zabrakło nas wśród odprowadzających śp. ks. Mieczysława Gładysza. Znakomity dziennikarz, redaktor, wydawca. Wspaniały duszpasterz, Przyjaciel wielu z nas, członków KSD. Patriota, oddany...

23-07-2020 Aktualności

Czytaj więcej